ANICETO ALONSO
- Cinturón de Hierro

- hace 7 minutos
- 2 min de lectura
EN LA LUCHA FINAL: SANTO DOMINGO
ANICETO ALONSO, + 7 de septiembre de 1937
Tras la rotura del Cinturón de Hierro el 12 de junio, las tropas franquistas intentaron tomar el cordal de Ganguren para así tener rápidamente Bilbao a su merced. Los siguientes días consiguieron ocupar Santa Marina y el monte Avril, pero a medida que progresaban se encontraron con una feroz resistencia: las tropas vascas, aun exhaustas, tenían la misión de retrasar la caída de Bilbao para permitir la evacuación de unas 200.000 personas en dirección a Santander.
Así, en Artxanda y Santo Domingo los restos de varios batallones presentaron batalla durante varios días, bajo el fuego de la aviación y de la artillería enemigas y soportando los reiterados asaltos de la V Brigada de Navarra. Allí, el 17 de junio, cayó gravísimamente herido el comandante ANICETO ALONSO “TORALPY” del batallón 24 INDALECIO PRIETO, cuando un trozo de metralla alargado le perforó el casco y se le incrustó en la cabeza. “Toralpy” fue trasladado a Basurto sin ninguna esperanza y su familia recibió la comunicación de su muerte.
Dos días después, al ocupar los franquistas el hospital, descubrieron que seguía con vida, atendiéndole, pues era necesario alargar su vida para juzgarle “por un delito de alta rebelión”. Tras un juicio sin garantías, fue condenado a muerte y fusilado en Derio el 7 de septiembre.
Aniceto era un destacado militante socialista y miembro de UGT. Era ajustador de profesión y en su juventud había sido un notorio portero de fútbol, jugando en el Sestao Sport y en el Athletic de Bilbao, ganándose así el sobrenombre de “TORALPY” por su semejanza con otro portero inglés que llevaba ese apellido.
DESCANSE EN PAZ
--------------------
AZKEN BORROKAN: SANTO DOMINGO
ANICETO ALONSO, + 1937ko irailaren 7a
Ekainaren 12an Burdin Hesia hautsi ondoren, tropa frankistak Gangurenen kordala hartzen saiatu ziren, Bilbo berehala bere menpe izateko. Hurrengo egunetan Santa Marina eta Avril mendia okupatzea lortu zuten, baina aurrera egin ahala erresistentzia gogorra aurkitu zuten: euskal tropek, akituta egon arren, Bilboko erorketa atzeratzea zuten helburu, 200.000 pertsona inguru Santanderrerako bidean ebakuatu ahal izateko.
Hala, Artxandan eta Santo Domingon, hainbat batailoiren hondakinek borroka egin zuten zenbait egunez, etsaien hegazkinen eta artilleriaren suaren pean, eta Nafarroako V. Brigadaren eraso errepikatuak jasan zituzten. Han, ekainaren 17an, larri zauritu zen 24 INDALECIO PRIETO batailoiko ANICETO ALONSO "TORALPY" komandantea, metraila zati luzanga batek kaskoa zulatu eta buruan sartu zitzaionean. "Toralpy" Basurtura eraman zuten inolako itxaropenik gabe, eta familiak heriotzaren berri jaso zuen.
Bi egun geroago, frankistek ospitalea okupatu zutenean, bizirik jarraitzen zuela ikusi zuten, eta artatu egin zuten, bere bizitza luzatu behar baitzen "matxinada handiko delitu batengatik" epaitzeko. Bermerik gabeko epaiketa baten ondoren, heriotza-zigorra ezarri zioten eta Derion fusilatu zuten irailaren 7an.
Aniceto militante sozialista eta UGTko kide nabarmena zen. Lanbidez doitzailea zen eta gaztetan futboleko atezain bikaina izan zen, Sestao Sporten eta Bilboko Athleticen jokatuz. Horrela, "TORALPY" ezizena irabazi zuen, abizen hori zeraman beste atezain ingeles batekin zuen antzekotasunagatik.
GOIAN BEGO






Comentarios